Zusters en Broeders,
Nu we de laatste maand van het Connexionele jaar 2023-2024 ingaan, is het gepast dat we zowel achterom kijken met dankbaarheid voor wat we – door genade – hebben kunnen bereiken, als vooruitkijken met hoop op Gods mogelijkheden voor onze toekomst. Om dat te doen, moeten we – zowel individueel als gezamenlijk – onze rentmeesterschap van het afgelopen jaar evalueren.
Aan het begin van het jaar deden we beloften met betrekking tot ons voornemen om Gods instrumenten te zijn in onze tijd en plaats, erkennend dat we Gods doel met ons leven alleen kunnen bereiken als we op de Heer vertrouwen en onszelf investeren in Zijn roeping. We namen ons voor om mensen buiten de kerk te bereiken, terwijl we ook onze niet-actieve familieleden binnen de Methodistische gemeenschap wilden inspireren om actiever betrokken te raken bij het leven en het getuigenis van de kerk. We besloten om aandacht te schenken aan onze leden die aan huis gebonden zijn, met klassen die bezoeken zouden organiseren om hen te laten weten dat ze gewaardeerde leden van de gemeenschap zijn. We spraken af om beter om te gaan met onze tijd, talenten en schatten, en ons beschikbaar te stellen voor training om ons daarin te verbeteren.
Hoe goed zijn we deze beloften nagekomen? Ongetwijfeld is er op sommige vlakken vooruitgang geboekt. Sommigen zijn actief bezig geweest met Bijbelstudie, waardoor ons bewustzijn is gegroeid van de kracht van Gods aanwezigheid en de bekwaamheid die God ons geeft om het werk te doen. Toch bleef het aantal deelnemers, zowel in de Engelstalige als Nederlandstalige sessies, achter bij de verwachtingen. Sommigen hebben hun bezoeken zorgvuldiger georganiseerd, anderen zijn actiever geweest in het outreachwerk, en weer anderen zijn royaler geweest in hun rentmeesterschap – maar we kunnen erkennen dat er nog veel werk te doen is.
Over het algemeen blijft er een gebrek aan vastberadenheid als het gaat om geloofsdeling. We hebben de hulp van de Heilige Geest nodig om de verlegenheid en terughoudendheid te overwinnen die zichtbaar is. We moeten groeien in het vertrouwen dat God ons toerust voor de taken waartoe we geroepen zijn. Wanneer dat gebeurt, reageren we sneller op Gods roepstem en nemen we taken op ons die anders door enkelen worden uitgevoerd, eenvoudigweg omdat er niemand anders is om ze te doen.
We hebben nog steeds mensen nodig die hun gaven inzetten, vooral als secretarissen voor onze verschillende vergaderingen. Verslaglegging is belangrijk omdat het onze gedachten en besluiten vastlegt. Deze kunnen anderen die na ons dienen richting geven. Dit betekent niet dat de kerk statisch wordt, maar dat we acties kunnen terugzien en beoordelen of er veranderingen nodig zijn. We moeten ons altijd bewust zijn van het feit dat God voortdurend iets nieuws doet. Dat zal ook het geval zijn wanneer we in geloof het Connexionele jaar 2024-2025 binnengaan.
Laten we dus alles wat we hebben geven aan God wanneer we september binnengaan. Laten we nooit vergeten wat het beste is in onze steeds veranderende situaties: het beste van alles is dat God met ons is. Als we met God reizen, kunnen we er zeker van zijn dat de gaven en genade die we nodig hebben, geleverd zullen worden door de Heer die roept en toerust. Laten we met hoop vooruitgaan in Gods grenzeloze mogelijkheden en weten: God is inderdaad bij machte oneindig veel meer te doen dan wij kunnen bidden of beseffen.
Laten we daarom onze voortdurende gebed voor 2024-2025 maken:
“Heer, wees verheerlijkt in ons leven. Amen.”
In Christus’ dienst,
Joan Delsol Meade, Pastor