Mevrouw S. A. Christopher, in de volksmond liefkozend Sahsjah genoemd, werd op 24 december 1970 geboren in de federatie van de twee eilanden St. Christopher en Nevis. 

Ze werd gedoopt in de anglicaanse Sint-Annakerk.

Op elfjarige leeftijd verhuisde ze naar het naburige eiland Sint Eustatius, waar ze werd ondergebracht bij het methodistische gezin Van Putten-Houtman.

In 1988 deed ze belijdenis en werd ze volwaardig lid van de Bethel Methodist Church op het eiland.

In 1991 verhuisde ze naar Curaçao voor een opleiding tot verpleegkundige. Ze rondde deze studie in 2000 succesvol af en bleef tot 2003 op het eiland om werkervaring op te doen, waarna ze naar Den Haag (Nederland) vertrok om zich verder te specialiseren in de verpleegkunde.

Ze heeft bachelordiploma’s behaald op de volgende gebieden:

verslavingszorg, cognitieve gedragstherapie bij verslaving en gezinstherapie. Ze werkt in een psychiatrische instelling voor dubbele diagnose als geregistreerd verpleegkundige, gespecialiseerd in psychiatrie en verslaving, en maakt deel uit van het crisisteam voor deze vakgebieden.

Sahsjah is alleenstaande moeder van twee volwassen kinderen: een zoon en een dochter.

Haar weg naar het predikantschap begon al op jonge leeftijd; toen ze in de federatie St. Christopher en Nevis woonde, bezocht ze zondagsscholen van pinkstergemeenten en nam ze deel aan diverse kerkelijke activiteiten.

Elke zondag luisterde ze naar de preken van Shambach en naar het biografische radioprogramma *Unshackled*; de verhalen uit dat programma speelde ze na op school en bij jeugdgroepen. Deze twee programma’s wekten haar interesse om zelf prediker te worden.

Na haar verhuizing naar Sint Eustatius en haar aansluiting bij de Methodistische Kerk, vervaagde die droom. Op haar jonge leeftijd vond ze de kerk niet levendig genoeg; ze ging er alleen maar heen omdat het moest.

In haar ogen was er niemand die als mentor kon dienen of als voorbeeld voor haar eigen leven kon fungeren. Het verlangen keerde terug toen ze muzieklessen begon te volgen bij wijlen Ann-Lee Knoblock en zich aansloot bij de jongerengroep en de ‘1st St. Eustatius Girls’ Brigade’.

Ergens tijdens dit proces beleefde ze een ‘aha-moment’. Dit gebeurde tijdens openluchtdiensten van de Methodistische Kerk. Ze herinnert zich nog goed dat dominee Livingston Malcolm in die diensten voorging. Ze noemde hem ‘de kleine man met de grote stem’. Hij was degene die haar motiveerde. Ze dacht bij zichzelf: “Als hij zo klein is en het kan, dan kan ik het ook.”

Tijdens haar verblijf op Curaçao nam ze deel aan diverse activiteiten in de Barrett Memorial Methodist Church. Ze was een actief lid van het praise- en worshipteam voor jongvolwassenen en van de Barrett Youth Movement Group.

Ondanks persoonlijke, emotionele, medische en andere tegenslagen stelde de genade van de Heer haar in staat telkens weer op te krabbelen.

In mei 2017, tijdens de ambtsperiode van dominee-dr. Keith B. Lewis – destijds superintendent-predikant van het Holland Circuit – werd ze opnieuw opgenomen als volwaardig lid van de gemeente.

Op zondag 29 december 2019 werd ze bij de hand genomen en naar achteren in de Methodistische kerk van Rotterdam geleid door een vrouw met een stralende, vriendelijke glimlach. Later bleek dit haar nieuwe superintendent-predikant te zijn, dominee-dr. Joan DelSol-Meade. Zij zei tegen haar: “De Geest heeft me ingegeven dat ik met jou moet spreken als potentiële kandidaat voor het leiden van de aanbidding en het voorgaan in de dienst.” Ze was aanvankelijk sprakeloos, maar antwoordde toen: “Ik ben al zo vaak aangesteld, maar nu voel ik me gezalfd; ik zal niet meer wegrennen.”

Daar begon haar reis.

Moge God haar blijven vormen en haar middelpunt zijn terwijl ze deze weg bewandelt, geleid door haar persoonlijke motto: “Voed mijn geloof en laat mijn angst verhongeren.” Geef haar de kracht om standvastig te blijven in de Heer en het werk te doen waartoe Hij haar heeft geroepen. Heer, vorm en boetseer haar naar Uw beeld. Amen.